نامه هشتاد و هفتم

سلام عزیز مامان

خوبی گلم

مامانت اومده با یه دل پر........ یه دل پر از مردم ........... از جوونا.... از کسایی که شاید هفت هشت سال تفاوت سنی با من دارن و یه دنیا اختلاف عقیده و تفکر

عزیزم دلم نمیخواد اینجوری بشی 

دلم نمیخواد محدود باشی و به چیزای کوچیک فکر کنی

دلم میخواد همیشه بزرگ باشی

یه دختر 18 ساله ای هست که امسال امتحان کنکور داده رتبه اش بد نیست و شاید تهران قبول بشه

من خیلی به فکرش بودم  و با اینکه زمان انتخاب رشته اش همزمان با از دست دادن تو بود ولی بازم تا تونستم براش زحمت کشیدم که یه انتخاب رشته خوب داشته باشه......... با حال خراب خودم همش براش اس ام اس میدادم و جویای کارش میشدم

کلی براش از اینده و اینکه دانشگاه بره و با افراد و تفکرات جدید اشنا بشه گفتم و اونم کلی استقبال کرد

اونوقت هنوز ده روز از اون روزها نگذشته فهمیدم که قصد ازدواج داره ....... اینکه قصد ازدواج داره اصلا بد نیست ولی اینکه با کی میخواد ازدواج کنه مهمه

اینکه  حتی برای اشنا شدن با مرد اینده اش سعی نکرد دنیای خودش رو گسترش بده

اینکه الان سه یا 4 ساله که مرد زندگیش رو میشناسه و دوسش داره  و این یعنی از 15 سالگی عاشق شده تو محدودترین جای دنیا

عزیزکم این درد داره منو آزار میده ...........

دلم میخواد از اینجا برم ......... دلم نمیخواد تو رو اینجا بزرگ کنم

اینجا ارامش زیادی دارم ولی دوست ندارم تو این شهر کوچیک بزرگ شی

ایکاش میشد برگردیم پیش مامان اینا